چگونه به راحتی با اسپاسم مقابله کنیم؟

چگونه به راحتی با اسپاسم مقابله کنیم؟

اسپاسم زمانی ایجاد می شود که آسیب یا بیماری نخاع عضلات شما بیش از حد فعال شوند. این حالت ممکن است برخی از فعالیت های شما مانند پیاده روی را دشوار کند. همچنین ممکن است خستگی، درد و سایر اثرات منفی ناشی از اسپاسم را تجربه کنید. اسپاسم معمولا در افراد مبتلا به اختلالات عصبی تاثیر گذاشته اما برخی افراد که دچار آسیب نخاعی یا آسیب مغزی از جمله سکته مغزی شده اند را نیز تحت تاثیر قرار می دهد. درمانی برای کاهش اسپاسم وجود ندارد، اما با برخی راهکارها می توانید اسپاسم را مدیریت کرده و بسیاری از فعالیت های عادی زندگی خود را از سر بگیرید.

 

درمان های پزشکی برای مدیریت اسپاسم

اگر معمولا دچار اسپاسم می شوید، ممکن است به طیف وسیعی از داروها و درمان های پزشکی نیاز داشته باشید. همچنین گاهی نیاز به برخی از دستگاه ها مانند بریس یا ارتز دارید که نیاز به تجویز و تشخیص پزشک است. پزشک معمولا وضعیت شما را بررسی کرده و پس از ارائه راهکار درمانی، در دوره های درمانی مرتب وضعیت شما را بررسی کرده تا متوجه شود چه اندازه درمان شما موثر است.

 

ضد اسپاسم های خوراکی
ضد اسپاسم های خوراکی

از ضد اسپاسم خوراکی استفاده کنید.

داروهای ضد اسپاسم که به عنوان داروهای آنتی کولینرژیک نیز شناخته می شود، دسته ای از داروها هستند که انواع اسپاسم عضلات را درمان می کنند. برخی از داروهای ضد اسپاسم عبارتند از:

  • باکلوفن (Lioresal): نخاع را هدف قرار داده تا سیگنال های ارسال شده به مغز را تغییر دهد. عوارض جانبی شامل توهم، سردرگمی، ضعف و از بین رفتن هماهنگی عضلات است.
  • دانترولن سدیم (Dantrium): عضلات اسپاسم را بدون هدف قرار دادن سیستم عصبی ، ضعیف می کند. عوارض جانبی شامل خواب آلودگی، سرگیجه، ضعف، تهوع و استفراغ، اسهال، افسردگی، ناهنجاری خون و آسیب کبدی است.
  • تیزانییدین هیدروکلراید (Zanaflex): سیستم عصبی مرکزی را هدف قرار داده تا رفلکس های عضلانی را کاهش دهد. عوارض جانبی آن شامل سرگیجه، خواب آلودگی، فشار خون پایین، خشکی دهان و آسیب های احتمالی کبد است.

 

استفاده از بنزودیازپین در کاهش اسپاسم
استفاده از بنزودیازپین در کاهش اسپاسم

استفاده از بنزودیازپین ها جهت مدیریت اسپاسم

بنزودیازپین گروهی از نرم کننده های سیستم اسکلتی- عضلانی هستند که اغلب برای درمان اسپاسم تجویز می شوند. بنزودیازپین حتی در دوزهای کم برای درمان اسپاسم موثر است. با این حال به دلیل وجود اعتیاد معمولا توصیه می شود که مصرف این دارو را به حداقل رسانده و تحت نظارت پزشک باشید. برخی از بنزودیازپین های متداول عبارتند از:

  • کلونازپام (کلونوپین)
  • دیازپام (والیوم)

 

کاهش اسپاسم با تزریق عضلانی
کاهش اسپاسم با تزریق عضلانی

تزریق عضلانی انجام دهید.

تزریق عضلانی برای مدت زمان طولانی و با عوارض جانبی کمی، دردهای اسپاسم را تسکین می دهد. تزریقات عضلانی به درمان اسپاسم کمک کرده اما ممکن است در درمان مشکلات گسترده تر اسپاسم موثر نباشند. برخی از تزریقات عضلانی متداول که برای درمان اسپاسم استفاده می شود عباتند از:

  • سم بوتولینوم A (بوتاکس)
  • سم بوتولینوم B (Myobloc)
  • فنل

 

استفاده از پمپ باکلوفن
استفاده از پمپ باکلوفن

پمپ باکلوفن را امتحان کنید.

پمپ باکلوفن یک وسیله کاشت جراحی است که در اطراف نخاع قرار می گیرد. این دارو در فواصل منظم که پزشک تعیین می کند به نخاع تزریق می شود. از آنجایی که نیاز است این پمپ هر 4 تا 6 هفته مجدد پر شود، به نظر می رسد گزینه درمانی مناسب تری برای درمان اسپاسم است. همچنین چون مستقیم به نخاع تحویل داده می شود، از هیچ سد خونی مغزی عبور نمی کند، بنابراین هیچ عارضه جانبی ندارد.

 

درمان های جراحی کاهش اسپاسم
درمان های جراحی کاهش اسپاسم

درمان های جراحی برای کاهش اسپاسم

برخی از افراد که اسپاسم شدید را تجربه می کنند، در صورت عدم موفقیت روش های درمانی ذکر شده، نیاز به جراحی است. از آنجا که عمل جراحی یک روش جدی و تهاجمی است، بهتر است در مورد روش های درمانی به دقت فکر و تحقیق کنید و در مورد مزایا و عوارض جانبی آن با پزشک صحبت کنید.

  • جراح ارتوپدی به راحتی عضله یا تاندون آسیب دیده را برای کشش قطع کرده و از این طریق انقباضات را کاهش می دهد.
  • جراح مغز و اعصاب ریزوتومی انجام داده که در آن ریشه اعصاب آسیب دیده از نخاع بریده می شود. این حالت به طور دائم برخی از عضلات متصل را فلج کرده و از اسپاسم بیشتر آن جلوگیری می کند.

توجه داشته باشید که هر دو روش جراحی دائمی بوده و در صورت انجام باعث از بین روتن دائمی عملکرد عضلات خواهند شد.

برای مطالعه بیشتر: چگونه به کاهش اسید لاکتیک در عضلات کمک کنیم؟

 

روش های درمان خانگی اسپاسم

ورزش و فیزیوتراپی می تواند در بهبود انعطاف پذیری و دامنه حرکت شما کمک کند. فیزیوتراپ همچنین می تواند راه های کشش و ورزش عضلات در خانه را به شما یاد دهد. تمرین های زیر برای کاهش درد اسپاسم مناسب هستند:

 

انجام تمرینات کششی
انجام تمرینات کششی

تمرینات کششی روزانه

کشش به دلیل محدودیت های بدنی در استفاده از عضلات باعث ایجاد اسپاسم می شود. با این حال تمرینات کششی روزانه در طولانی مدت از اسپاسم جلوگیری می کند. کشش یک قسمت منظم از برنامه درمانی شماست که کمک کرده ماهیچه ها قوی شوند.

  • مفصل عضله که دچار اسپاسم شده را دراز کنید تا عضلات آسیب دیده کشیده شوند تا جایی که بتوانند به راحتی حرکت کنند.
  • سعی کنید یک دقیقه حرکت را ادامه دهید. باید حس کنید که ماهیچه ها آرام و شل هستند.
  • حرکت را رها کرده و اجازه دهید عضلات به تدریج آرام شوند. و به تدریج سایر گروه های دیگر عضلات بروید.
  • سعی کنید در هفته ها و ماه های بعدی تعداد کشش ها و نوع حرکاتی که انجام می دهید را افزایش دهید.

در مورد نحوه کشش ها با فیزیوتراپ خود صحبت کنید.

 

تمرینات در آب را انجام دهید.

ورزش در استخر باعث می شود بدن حساس حمایت بیشتری کند. ورزش در استخر دامنه وسیعی از حرکت و انعطاف پذیری را در اختیار شما قرار می دهد. درجه حرارت سرد باعث اسپاسم می شود، با این حال دمای بالا نیز منجر به خستگی سریع می شود. اگر شناگر ماهری نیستید، مراقب تمرینات در آب باشید.

 

انجام تکنیک های آرامش برای کاهش اسپاسم
انجام تکنیک های آرامش برای کاهش اسپاسم

تکنیک های آرامش را تمرین کنید.

برخی از تکنیک های آرام سازی باعث کاهش اسپاسم می شوند. تکنیک های آرامش همچنین کمک کرده تا از نظر ذهنی و عاطفی بهتر با شرایط کنار بیایید. آرام سازی عضلات به کاهش اسپاسم کمک می کند. تنفس عمیق، یوگا و مراقبه نیز ممکن است به تسکین برخی از علائم اسپاسم کمک کند.

 

در صورت امکان با مشورت پزشک از ارتزها استفاده کنید. این دستگاه ها می توانند با تغییر موقعیتی که عضلات در آن قرار دارند به کاهش اسپاسم کمک کنند. برخی از این ارتزها شامل بریس محافظ پا، مچ پا یا مچ دست و نگهدارنده انگشت پا هستند. برخی از افراد ممکن است در شب اسپاسم یا گرفتگی عضلات را حس کنند. در شب می توانید از اسپلینت و پرانتز خالی استفاده کنید. استفاده از این وسایل باعث شده بدن شما در موقعیتی قرار گیرد که احتمال اسپاسم شبانه رو کاهش دهد.

 

پیشگیری از عوارض اسپاسم

 

محرک های اسپاسم را کاهش دهید
محرک های اسپاسم را کاهش دهید

از محرک های شناخته شده جلوگیری کنید.

افراد مختلف ممکن است محرک های مختلفی از اسپاسم عضلات را تجربه کنند. با این حال برخی از شرایط به طور کلی عامل اصلی اسپاسم هستند. برخی از محرک ها برای افراد دارای اسپاسم شامل موارد زیر است:

  • درجه حرارت شدید (گرما و سرما)
  • خستگی
  • رطوبت زیاد
  • عفونت
  • لباس تنگ
  • حرکات ناگهانی و بدون کشش و آمادگی مناسب

 

کاهش اسپاسم
جلوگیری از بروز مشکلات پوستی و عفونت های ادراری

از بروز مشکلات پوستی و عفونت های ادراری جلوگیری کنید.

اسپاسم شدید ممکن است باعث استراحت طولانی مدت در برخی افراد شود. اگر این افتاد، رعایت اقدامات احتیاطی بهداشتی بسیار مهم است، بنابراین از بروز عفونت ها و تحریکات جلوگیری کنید. برای کاهش انقباض عضلات لباس راحت بپوشید. پوست خود را تمیز نگه دارید. اگر نمی توانید به تنهایی حمام کنید، از دستمال مرطوب برای تمیز کردن بدن استفاده کنید.

 

مواد غذایی سالم مصرف کنید
مواد غذایی سالم مصرف کنید

به میزان کافی مواد غذایی سالم و آب بنوشید.

برخی از افراد مبتلا به اسپاسم دچار یبوست یا بواسیر دردناک می شوند. با نظارت دقیق و تنظیم رژیم غذایی سالم از این عوارض جلوگیری کنید.

  • برای جلوگیری از یبوست غذاهای سرشار از فیبر بخورید.
  • با نوشیدن مقدار زیاد آب در روز، هیدراته بمانید.
  • اگر در محیطی گرم وخشک زندگی می کنید یا از نظر جسمی فعال هستید، به میزان کافی مایعات مصرف کنید.
  • استفاده از داروهای گیاهی مانند چای بابونه، خردل، ریشه شیرین بیان، گل میخک، عسل و سرکه سیب نیز به کاهش اسپاسم و گرفتگی عضلات کمک می کند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *